„
Osobowość kształtuje się nie przez piękne słowa lecz pracą i
własnym wysiłkiem”.
Albert Einstein
Szukałam
dzisiaj jakichś artykułów, które dotyczą osobowości i wyboru zawodu i
wpadł
mi w oko ten cytat. Pomyślałam, a co szkodzi, żeby jednocześnie
znaleźć pasujący do
mojego światopoglądu tekst, a z drugiej strony
trochę go dla siebie przeanalizować.
Ot, żeby pobawić się również
słowem.
Od
czasu, gdy zdecydowałam, a może raczej odważyłam się na zmiany w moim
życiu -
a miało to miejsce w czerwcu 2013r. gdy spontanicznie, bez
przygotowań, sprawdzenia
jakości i cen rynkowych zdecydowałam się na
wpuszczenie do mojego mieszkania
"fachowców" i ponazywałam po imieniu co
każda z wymyślonych przeze mnie nowości w mieszkaniu będzie oznaczać -
to właściwie obudzenie do zmian mojego umysłu i
jednocześnie sposobu
myślenia. Mam coraz większą pewność, że pociągnęło to za sobą
inne
spojrzenie na moje dotychczasowe życie, a w rezultacie zaczęłam, mimo
lęku, godzić
się na dopuszczenie do siebie nowych wizji mojego życia.
I
tak, minęło już pół roku od pierwszego kroku, a efekt mnie zaskakuje.
Jednak bez
własnego wysiłku, pracy nad zmiana myślenia, nad zmianą
przekonań i oswajaniem lęku,
nie osiągnęłabym tych dreszczy, które od
czasu do czasu czuję, gdy umysł i myślenie
zaczyna współgrać z czuciem,
uczuciami i ciałem. Wówczas następuje najbardziej charakterystyczne
zespolenie w całość i słynne Eureka jako znalazłam, mogę zamienić
na
POCZUŁAM wszystkimi zmysłami i całym swoim jestestwem.
I
praca nad sobą sprawia mi radość, pomimo jakże częstych "Nie chce mi
się".
Staram się i uczę się traktować siebie równie wymagająco co z
dobrocią; daję
sobie prawo do zmiany myślenia, działania, postrzegania,
mówienia, do popełniania błędu. Jestem dla siebie coraz bardziej
wyrozumiała i nagradzam siebie małymi drobnostkami,
żebym poczuła, że
jestem dla siebie ważna.
Nie
ma mnie beze mnie. Gdy sprawiam sobie ból to cierpię ale zapominam albo
nie chcę
sobie uświadomić, że to ja sama siebie krzywdzę.
Dlatego
uczę się być dla siebie taką jaką chcę żeby inni byli dla mnie. Bo jak
długo wytrzymałabym z przyjacielem, który traktowałby mnie tak jak ja
traktuję momentami
samą siebie?
Czas zmian myślenia o sobie i traktowania siebie jest nareszcie czasem teraźniejszym :-).
